สารพระเยซูเจ้า ฉบับที่ 62 การเปลี่ยนแปลง (สําแดงพระองค์อย่างรุ่งโรจน์)

ถาม-ตอบพระคัมภีร์ เรื่องเสริมศรัทธา ความรู้ และสาระ บทความ ในคริสตศาสนา
ตอบกลับโพส
Yan Agape
โพสต์: 720
ลงทะเบียนเมื่อ: อังคาร พ.ค. 17, 2005 10:57 am

ศุกร์ พ.ค. 21, 2021 10:40 am

การเปลี่ยนแปลง (สําแดงพระองค์อย่างรุ่งโรจน์)
CL-62 12 มกราคม 1996 พระเยซูเจ้า

เพื่อความต่อเนื่องของงานของพ่อในการไถ่กู้ พ่อได้เลือกสิ่งสร้างสองคนเป็นตัวแทนของอดีตกาลที่ถูกนําไปในอนาคต พ่อได้กระทําที่ภูเขาทาบอร์ผ่านโมเสสและเอลียาห์ โมเสสเป็นตัวแทนของศาสนายิวในอดีต เอลียาห์เป็นตัวแทนของศาสนายิวในอนาคต ที่พ่อจะไถ่กู้ด้วยการใช้ตัวเขาที่พ่ออยู่ตรงกลางท่ามกลางความรุ่งโรจน์เหมือนกับสะพานของความเป็นหนึ่งเดียวระหว่างพระธรรมเก่าและพระธรรมใหม่

พระบิดาของพ่อต้องการสามสานุศิษย์ของพ่อให้อยู่ในการเปลี่ยนแปลงตัวของพ่ออย่างรุ่งโรจน์ เปโตรเป็นหนึ่งในจํานวนนั้น พระองค์ต้องการให้พวกเขาเป็นประจักษ์พยานและไม่ลืมว่าก่อนความอับอาย ความสิริรุ่งโรจน์ได้สําแดงตัวในตัวของพ่อ มันเป็นการที่พ่อได้วางความทรงจําแห่งความยิ่งใหญ่อลังการของตัวพ่อเอง เป็นการยืนยันของงานของพ่อพระเป็นเจ้าในการไถ่กู้

ไม่มีผู้ใดขวางกั้นพ่อในการมอบการสําแดงตัวของพ่อให้ประชาชนหรือผู้ที่เฉลียวฉลาดกว่าผู้ที่สมควรได้รับรู้กว่า แต่พ่อต้องการกําหนดตัวของพ่อให้แต่เพียงบุคคลสามคนที่เป็นของพ่อจากบุคคลอื่นๆที่เป็นของพ่อ เพราะว่านอกเหนือกว่าสิ่งใดๆ พ่อต้องทํางานของพ่อให้สําเร็จเสร็จสิ้นในความลับที่สูงสุด...มันเป็นความจําเป็นที่งานของพ่อต้องก้าวไปข้างหน้าทีละก้าวและปรับตัวให้เข้ากับการวางแผนที่สุขุมฉลาดของพระบิดาที่ต้องการให้งานนี้รุดหน้าอย่างแช่มช้าท่ามกลางมนุษย์

การพูดจาของเปโตรเหมือนกับการพูดจาที่เอ่ยซ้ำๆของมนุษย์ในปัจจุบัน ถูกดึงดูดแต่อ่อนแอ ลูกไม่สามารถเข้าใจในสิ่งที่พ่อต้องการบอกลูกหรือไร? ลูกต้องเอาทุกสิ่งทุกอย่างจากพ่อ ความสว่างความมืด ลูกต้องไม่เลือกเพราะลูกไม่รู้ว่าพ่อต้องการอะไร

ให้สิ่งนี้แสดงว่า อาจารย์ของลูกเป็นห่วงกังวลลูกอย่างมากมาย และพ่อไม่ทิ้งลูก แม้จะดูเหมือนว่าเป็นการทอดทิ้ง...ปราศจากความสงสัยใดๆทั้งสิ้น หนทางที่พ่อเสนอให้ลูกนั้นลําบากยากเข็น แต่มันเป็นไปได้ที่ลูกจะเดินร่วมกับพ่อบนหนทางนี้ ไม่ว่าจะเป็นภูเขาทาบอร์หรือเนินเขาคาวารี่ จงอยู่กับพ่อในความเชื่อ ความวางใจ และความแน่ใจตลอดเวลา

THE TRANSFIGURATION
CL-62 12-Jan-96 Jesus
As a continuation of My work of salvation, I chose two creatures to represent the past that is projected into the future. I did it at the Tabor through Moses and Elijah. Moses represented the old Judaism; Elijah the future Judaism, the one I will redeem with Me making use of him and with Me in the middle, amid the splendor, like a bridge of unity between the Old and the New Testament.

My Father wanted three of My disciples to be present at My Transfiguration, Peter among them. And He wanted it so that they would be My witnesses and not forget that before the shame, the splendor was manifested in Me. Thus I left the remembrance of majesty to My own, but so that it would serve as confirmation of My Divine work of salvation.

Nobody prevented Me from giving My manifestation to the people or other wiser and well deserved persons. But I wanted to limit Myself to only three among Mine, because before anything else, I had to accomplish My mission in the greatest possible secrecy… It was necessary to proceed step by step and adapt My work to the wise design that the Father wanted to slowly carry out among men.

Peter’s expressions are the same ones that today are repeated by men, drawn but weak. Can you not understand what it is I wish to tell you? You must take everything from Me, light and darkness; you must not choose because you do not know what I need.

Let this show you that your teacher worries a lot about you and that He does not abandon you, even though it might seem so… Without doubt, the road that I propose to you is difficult, but it is possible to walk it with Me. And so, Tabor or Calvary, but always with Me in faith, in trust, and in certainty.
ตอบกลับโพส